حمله با سنگ به منزل کاردار ایران در قاهره

آوریل 6, 2013 بیان دیدگاه

بنا به گزارش خبرگزاری آناتولی، ده ها تن از معترضان اسلام گرای مصری وابسته به جریان سلفی، روز جمعه 5 آوریل به محل اقامت مجتبی امانی (کاردار جمهوری اسلامی در قاهره) در منطقه «مصر الجدیده» حمله کردند. به گزارش الشرق الاوسط این افراد با سردادن شعارهایی خواستار اخراج کاردار ایران از مصر شده و پیش از رسیدن نیروهای امنیتی، پرچم ارتش آزاد سوریه را روی در ورودی منزل مذکور نصب کردند.

 

 

المصری الیوم گزارش می دهد که سلفی ها در هفته های گذشته بارها تجمعاتی در اعتراض به بهبود روابط میان دولت های مصر و جمهوری اسلامی برگزار کردند جراکه نگران تبلیغ شیعی گری در مصر هستند. این اقدام در واقع به دنبال ورود نخستین گردشگران ایرانی به قاهره پس از برقراری مجدد خطوط هوایی مسافربری میان دو کشور که در روز های گذشته انجام شده بود صورت گرفت. تظاهرکنندگان هم چنین تلاش های محمد مرسی؛ رئیس جمهوری مصر را که در جهت ازسرگیری مناسبات دیپلماتیک با جمهوری اسلامی مورد انتقاد قرار داده و اظهار داشتند حمایت آنان از مرسی برای اجرای شریعت در مصر بوده و نه پذیرش شیعیان در این کشور.

این در حالی است که به گزارش آسوشیتدپرس؛ مشاع زعزوع در رابطه با آغاز صدور ویزای توریستی برای شهروندان ایرانی پس از سه دهه ممنوعیت اظهار داشت: 35 سال است که میزبان ایرانی ها نبوده ایم. آنها صرفا گردشگر هستند و در صورت بروز هرگونه مشکلی از سوی توریست های ایرانی مقامات مصری می توانند به سادگی جلوی آنها را بگیرند. هم چنین بنا به گفته وزیر گردشگری مصر، به توریست های ایرانی اجازه سفر به تمامی نقاط مصر از جمله مکان های مذهبی داده نمی شود و آنان تنها می توانند از نقاط تاریخی دیدن کنند.

پس از سقوط حسنی مبارک این نخستین بار پس از انقلاب 1979 است که رابطه میان دو دولت مصر و ایران تا حدودی برقرار شده است.

دسته‌ها:دسته‌بندی نشده

تمرین مقدماتی؛ بازی دموکراسی در فضای مجازی

مارس 30, 2013 بیان دیدگاه

رابطه رسانه ها و دموکراسی از مسائل محوری در جامعه شناسی سیاسی است. در واقع این امر به ماهیت ارتباطات مربوط می شود که به ویژه در جهان امروز که با ظهور پدیده های همه گیری چون شبکه های اجتماعی روبه رو هستیم؛ از اهرم های اساسی سیاست و قدرت محسوب می شود. از آنجا که رسانه ها قدرتِ نفوذ ویژه ای دارند به نوعی بر باور ها و دریافت های مردم از وقایع و به طور کلی نحوه اندیشیدنِ آنها اثرگذارند. البته اینگونه مباحث از حوزه بحث کنونی خارج است. موضوع مورد بررسی در این گزارش، مفهوم مشارکت شهروندی در قالب فناوری های جدید ارتباطی و شبکه های اجتماعی است.

مفهوم دموکراسی مجازی در واقع اشاره به شکل جدیدی از کنش سیاسی دارد که با ظهور و گسترش فناوری های جدید ارتباطی، ماهیتِ مشارکت شهروندی را تغییر داده است. بی تردید رسانه ها نقش عمده ای در فرایند دموکراتیزاسیون داشته و دارند. بعلاوه با بررسی رفتار کاربران در این گونه شبکه ها و رمزگشایی ادبیات و احساسات شهروندان در فضای مجازی، می توان به نوعی پیش بینی در رابطه با مسائل اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و … دست یافت. اما پرسش اساسی این است که گسترش دموکراسی در فضای شبکه های اجتماعی که طبیعتاً فضایی مجازی است آیا در عمل، به این روند کمک می کند یا تاثیرِ معکوس خواهد داشت.

در این گزارش تلاش می شود به مسئله گسترش دموکراسی و مشارکت شهروندی در فضای مجازی پرداخته و گفتگویی با کاربران شبکه های اجتماعی صورت گیرد. کاربران ایرانی درون مرز، مصاحبه شوندگان اصلی خواهند بود و در صورتِ امکان از تحلیل های متخصصین این امر (پژوهشگران علوم ارتباطات، کارشناسان علوم اجتماعی و روانشناسی) بهره گرفته خواهد شد.

1ـ طرح اصلی قصه: گسترش دموکراسی و مشارکت شهروندی در فضای مجازی؛

2ـ قصه های فرعی: تاثیرات این پدیده بر پروسه گذار به دموکراسی و استفاده از آن برای پیش بینی تحولات آتی؛

3ـ مصاحبه شوندگان و آرشیوِ مورد نیاز در چارچوبِ فضای مجازی و کاربران شبکه های اجتماعی از جمله فیسبوک قابل دسترسی است؛

4ـ مخاطبانِ این گزارش طبعاً شهروندان ایرانی خواهند بود.

 

 

 

دسته‌ها:تمرین ها

روزنامه نگار کیست؟

 

Sara+Carbonero+Arevalo+TV+reporter+Telecinco+_mvgxIQ4nVFl-1

پاسخ به این پرسش ممکن است ساده به نظر برسد:

روزنامه نگار کسی ست که به تولید محتوا در یک رسانه اعم از تصویری، صوتی، مولتی میدیا ، آنلاین یا چاپی می پردازد.

اما تعریف کامل تر آن را می توان چنین خلاصه کرد: روزنامه نگار کسی است که معمولا با اخبار و رویدادهای روز سروکار دارد، او در هرشاخه یا گرایشی که باشد با توجه به موضوعات روز به تولید محتوا در رادیو، تلویزیون، مطبوعات یا اینترنت می پردازد. به این ترتیب تفاوت اصلی روزنامه نگار با نویسنده در آن است که  روزنامه نگار معمولا در استخدام یک رسانه برای پوشش یک رخداد یا موضوع روز است، این موضوع روز ممکن است جنبه خبری داشته باشد یا جنبه تحقیقی و مستندسازی.

به عبارت دیگر یک روزنامه نگار کسی است که:

۱- با اخبار و موضوعات روز سروکار دارد، به جمع آوری، تحقیق، بررسی و پردازش اطلاعات براساس اصول روزنامه نگاری پرداخته و آنها را در قالب های مختلف در رسانه خود منتشر می کند.

۲- در استخدام رسمی یک رسانه است.

۳- در یک رسانه رسمی اعم از تلویزیون، رادیو،وب سایت و یا مطبوعات کار می کند.

۴- حرفه اصلی و رسمی او روزنامه نگاری است.

۵- عضو یک نهاد صنفی روزنامه نگاری نظیر انجمن روزنامه نگاران است.

۶-معمولا دارای تحصیلات مربوطه نظیر روزنامه نگاری یا ارتباطات است یا دوره های آموزشی مربوط به روزنامه نگاری را گذرانده است.

۷- متعهد به اصول اخلاق حرفه ای روزنامه نگاری و قواعد روزنامه نگاری ست.

۸- عضو یا وابسته به یک حزب یا جریان سیاسی مشخص نیست و یا در رسانه های حزبی فعالیت نمی کند.

۹- در سمت ها، شاخه ها و گرایش های مختلف در تحریریه یا در ارتباط ارگانیک با تحریریه رسانه کار می کند.

۱۰- دارای استعداد برای قدرت تجزیه و تحلیل، تصمیم گیری فوری و همچین کار گروهی، انعطاف پذیری و کار در شرایط سخت است و همچنین دارای خلاقیت و ارائه جذاب محتوای تولید شده برای مخاطب است.

این ویژگی ها اگرچه می تواند اصولی کلی باشد ولی برخی از آنها می تواند تمایز کیفی میان روزنامه نگاران و برخی دیگر تمایز روزنامه نگار حرفه ای از روزنامه نگار آزاد یا دیگر اهل رسانه را روشن کند، برای اینکه این تمایز روشن تر شود، بهتر است ابتدا روشن کنیم منظورمان از اهل رسانه چیست؟

اهل رسانه که شاید اصطلاحی من درآوردی باشد به تمام کسانی گفته می شود که به نوعی با رسانه کار می کنند اعم از بازیگر، کارگردان، تهیه کننده و سایرین. اما در اینجا منظور من از کسانی ست که ممکن است در برخی مواقع نوع کارشان شباهت هایی با روزنامه نگاری داشته باشد یا خود را روزنامه نگار بخوانند، مثلا:

– وبلاگ نویس: وبلاگ نویس کسی است که معمولا بصورت آزاد مطالب یا محتوای تولیدی خود را در وبلاگ خود برای استفاده مخاطبان منتشر می کند. اگرچه در سالهای اخیر به ویژه در حوزه فن آوری رسانه برخی از وبلاگ نویس ها، به نوشتن وبلاگ برای رسانه های تخصصی می پردازند اما بطور عمومی وبلاگ نویس اعم از اینکه نوشته، پادکست صوتی، ویدئو، کارتون یا طرح یا مولتی میدیا خود را در وبلاگ ش منتشر کند، وبلاگ نویس خوانده می شود و در نتیجه از وی نمی توان توقع داشت تا به عنوان یک روزنامه نگار حرفه ای عمل کند.

– سایت  شخصی: هر کسی در سایت شخصی خود به انتشار مطالب یا تولید محتوا بپردازد اعم از اینکه قبلا روزنامه نگار حرفه ای بوده یا نبوده روزنامه نگار محسوب نمی شود، سایت های خبری- سیاسی که معمولا توسط یک نفر یا چند نفر اداره می شوند و اصول روزنامه نگاری در آنها رعایت نمی شود و بیشتر تریبون شخصی یا گروهی خوانده می شود و در قبال محتوای تولیدات خود نیز مسئولیتی برعهده نمی گیرند، نیز از حوزه روزنامه نگاری بیرون هستند.

– شهروند- روزنامه نگار: او کسی است که با هوشیاری نسبت به وقایع و رخدادهای پیرامونش واکنش نشان داده، آنها را به شیوه های گوناگون از جمله ضبط و پخش تصاویر ویدئویی ثبت می کند، او تنها به عنوان شاهد عینی یا شهروندی که در محل واقعه حضور دارد می تواند مرجع قرار گیرد و اگرچه در سالهای اخیر نقش موثری در گسترش دمکراسی دیجیتال و هوشیاری اجتماعی داشته است نمیتوان کار او را به روزنامه نگاری حرفه ای مرتبط داشت.

– مقاله نویس: مقاله نویس اگر کارش بطور مستمر با تحریریه مرتبط نباشد، روزنامه نگار نیست اما اگر کار او با تحریریه مرتبط باشد و در ازای آن حقوق دریافت می کند و یا به او سفارش کار داده می شود او روزنامه نگار است. مثلا روانشناس بالینی که جهت آگاهی عمومی مطالبی در باره بهداشت روانی می نویسد روزنامه نگار محسوب نمی شود. اما منتقد فیلم که بصورت آزاد با رسانه های مختلف همکاری دارد و در ازای مطالب سفارش گرفته خود حقوق دریافت می کند و از قواعد روزنامه نگاری پیروی می کند روزنامه نگار محسوب می شود. بنابراین کسانی که بصورت دائم به انتشار مقالات سیاسی یا علمی می پردازند اما دارای رابطه ارگانیک با یک رسانه خاص یا رسانه های مختلف نیستند و فقط جهت توضیح نظریات خود یا بخشی از فعالیت حرفه ای خود برای آگاه سازی عمومی به انتشار مطالب خود می پردازند روزنامه نگار محسوب نمی شوند.

-رسانه حزبی یا شخصی: تلویزیون ها، رادیوها یا سایت هایی که توسط احزاب سیاسی راه اندازی می شود معمولا رسانه حزبی خوانده می شوند و از اصول روزنامه نگاری پیروی نمی کنند بلکه پیرو منافع و مصالح حزبی و سیاسی خود هستند.

اکنون ببینیم روزنامه نگاران چه کارهایی می کنند:

– خبر، گزارش، مصاحبه: روزنامه نگاری که در یک رسانه خبری کار می کند به تولید خبر، گزارش و یا انجام مصاحبه می پردازد. او ممکن است خبرنگار، مجری و یا دستیار تهیه کننده باشد.

– مستندسازی: گاهی روزنامه نگار برای پرداختن به یک سوژه نیازمند انجام تحقیقات گسترده تری است که معمولا به تولید گزارشات مستند مثلا در تلویزیون می انجامد. از همین رو مستندسازان را نیز می توان روزنامه نگار محسوب کرد زیرا معمولا از همان روش های رایج در روزنامه نگاری استفاده می کنند.

– نقد و تحلیل: نقد فیلم، موسیقی یا بررسی تازه های فن آوری و موارد مختلف که در قالب های مختلف مکتوب، تصویری (مثلا گفتگوی تلویزیونی) توسط روزنامه نگارانی که در حوزه ذیربط دارای تخصص هستند صورت می گیرد.

– تهیه کنندگی و سردبیری: کسانی که به بررسی و قضاوت در باره جنبه های تولیدی و ادیتوریال سوژه های خبری، گزارشی یا مستندسازی می پردازند.

– تحقیق: بخشی از کار روزنامه نگاری تحقیق است، ممکن است روزنامه نگار بخشی یا تمام فعالیت خود را به تحقیق در باره یک موضوع تاریخی که دارای اهمیت خاصی ست یا یک موضوع روز بپردازد و در نهایت کار خود را بصورت کتاب، مستند سینمایی یا گزارش  مستند تلویزیونی یا رادیویی ارائه کند. یا آن را روی اینترنت منتشر کند.

مشاغل اصلی در حرفه روزنامه نگاری عبارتست از:

خبرنگاری، مجری، دبیربخش، سردبیری، کارتونیست و طراح، تهیه کننده، منتقد، روزنامه نگار آزاد، عکاسی، مستندسازی، سردبیر خبر، مقاله نویس و دبیرتحریریه

رشته های اصلی در روزنامه نگاری عبارتند از:

– روزنامه نگاری خبری

– روزنامه نگاری سرگرمی (هنر، رسانه ها، سینما، موسیقی)

– روزنامه نگاری علمی

– روزنامه نگاری سیاسی

– روزنامه نگاری فن آوری

– روزنامه نگاری اجتماعی

– روزنامه نگاری اقتصادی

– روزنامه نگار ورزشی

– روزنامه نگاری جنایی و حقوقی

– روزنامه نگاری مد

– روزنامه نگاری محیط زیست

راه ورود به حرفه روزنامه نگاری معمولا داشتن پارتی یا رابطه فامیلی با یکی از کارکنان یک رسانه نیست بلکه عبارتست از:

– تحصیل در رشته مربوطه، یا گذراندن دوره های مربوطه

– داشتن خلاقیت و ابتکار و توانایی قصه گویی و ارائه جذاب محتوا

– حساسیت وعلاقه بسیار به موضوعات پیرامونی به همراه قدرت تجزیه و تحلیل و مهمتر از آن علاقه به یادگیری، مطالعه و تحقیق

– کارآموزی در یک رسانه

– ارائه یک نمونه کار خوب در رشته مورد نظر مثلا مستندسازی یا تحقیق برای جلب توجه مدیران رسانه ها

در درس بعدی به وظایف خبرنگار و روش های مختلف خبرنویسی به ویژه برای تلویزیون می پردازیم

پرگار

سپتامبر 14, 2012 ۱ دیدگاه

دوستان خوبم

سحر ظاهرا از ایران نمیتونه مطلبشو پست کنه و من توی وبلاگ از طرف او پست میکنم. اگر دوستان دیگه هم با مشکلی اینچنینی مواجه هستند با کمال میل در خدمت هستم.
http://www.bbc.co.uk/persian/tvandradio/2012/08/120830_pargar_cinema_women.shtml

پرگار یکی از برنامه‌های تلویزیون فارسی بی‌بی‌سی است که به شکل میزگرد تهیه می‌شود و از اردیبهشت ۱۳۸۹ در حال پخش است. سردبیری و اجرای این برنامه را داریوش کریمی بر عهده دارد.

پرگار موضوعاتی فراتر از حوادث روزمره را به پرسش و چالش میکشاند . گفت‌وگوی دراماتیک در این برنامه (مخالفت و مجادله ) تنش ایجاد میکند . پرگار یک برنامه تلوزیونی خوب است که علاقه و توجه بیننده را جلب میکند و متفاوت از حالت های کلیشه ای است .
هم چنین حرکات دوربین و بازیگران برنامه راجذلب میکند . در این میزگرد مجری یا مصاحبه شوندگان به موضوع یا جزئیات خاصی اشاره میکنند که دوربین با حرکت و تغییر نما و پخش و اشاره به تصاویری بر آن تاکید میکند و گاه بیننده را به واکنش وادار میکند .صحنه پردازی و طراحی دکور به گونه ای صورت گرفته است که نه فضای خالی زیادی در صحنه دیده می شود و نه فضا بسیار تنگ و فشرده است .هم چنین از دوربین های جداگانه برای ضیط صدا استفاده میشود که کیفیت صدای برتری میدهد .

BBC فارسی – رادیو و تلویزیون – زنان در سینمای ایران

http://www.bbc.co.uk

زنان در سینمای ایران
دسته‌ها:دسته‌بندی نشده

روزنامه نگار کیست؟

این درس دوشنبه شب در دسترس خواهد بود.

دسته‌ها:دسته‌بندی نشده

(Le Tatouage (ARTE

http://www.youtube.com/watch?v=iK6umZkJhnY

این فیلم مستند در مورد تاتو / تفاوتهای بین تاتوهای مد و تاتوهای سنتی/ انواع فرمهای تاتو مثل تاتو ژاپونی/چینی/اورینتال/مائویست و … صحبت میکند.

در این فیلم گفته میشود که بغیر از تاتوهای مد معمولا تصاویرتاتو بر روی بدن هر فرد نشات گرفته از ذهنیات روانی یا افکارآن فرد اد است .

بنظر من این فیلم از ساختار خوبی بر خوردار است و بیننده خود را تشویق به دنبال کردن موضوع تا انتهای آن میکند و به بسیاری از سوالاتی که میتواند در ذهن من به عنوان یک بیننده در مورد تاتو وجود داشته باشد پاسخ کافی بدهد.

دسته‌ها:دسته‌بندی نشده

برنامه ی تلویزیونی

سپتامبر 8, 2012 بیان دیدگاه

به نظر من برنامه ی تلویزیونی daily show”»  با اجرای «جان استوارت» یک برنامه ی تلویزیونی نسبتا قابل قبول است.

روایت طنز آمیز این برنامه از اخبار منتشر شده در رسانه های ملی آمریکا  و پرهیز از شعار زدگی از جمله مشخصه هایی هستند که موجب ارتباط این برنامه با قشر وسیعی از مخاطبین شده اند.

با این وجود  ویژگی بارز و برجسته ی «daily show» را می توان در همزبانی اش با مخاطب عام دانست. این مجموعه با ترسیم فضایی طنزآمیز عموم جامعه را از سر فصل های مهم خبری و هم چنین شخصیتهای مطرح در عرصه ی هنر ، ورزش و سیاست آگاه می کند .

علاوه براین  «daily show» در اغلب موارد توانسته است اصل بی طرفی را در گزارشهای خود رعایت کند.

 

دسته‌ها:تمرین ها
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: